Son günlerde yuvamızda ki en popüler konulardan biri de ailemize yeni katılan ya da katılacak olan "Kardeşlerimiz". Onları büyük bir sevinçle karşılıyor gibi görünsek de aslında çok da kıskanıyoruz. Kardeşin gelmesi demek evdeki tüm dengelerin değişmesi ve sevginin paylaşılması anlamına geliyor ki bu da bizler için hiç kolay değil.

Ailelerimizin en çok zorlandığı konulardan biri de malesef kardeş kıskaçlığı ve bunun yarattığı sorunlar. İlk çocuk sonradan gelenleri kabullenmekte doğal olarak zorlanır. Çünkü aileye güçlü bir rakip gelmiştir. Bu rakip sadece anne babayı uzaklaştırmakla kalmaz, aynı zamanda gelen misafirlerin de ilgi odağı olur. Bu zamanla dayanılmaz hale gelebilir. Kardeşler arasında doğal gelişen bu durumu anne ve babalar fark etmezler. Yaptıkları bazı hatalı davranışlarla da pekişir.

Öncelikle yapılacak en doğal şey çocuğu hamilelik döneminde kardeşi için hazırlamaya başlamaktır. Ama bu hamileliğin son aylarına doğru yapılmalı çocuğun adaptasyonunu hızlandırılıp, bekleme süresi kısaltılmalıdır. Bebeğin eşyalarını yerleştirirken, odasını düzenlerken ağabey ya da ablalardan yardım istenebilir. Bebek doğdunda ise çocuk kendisine düşen ilginin azaldığını farkeder. Kendini ispat etmek için yaptığı birkaç davranışında ters tepki alınca hemen " Beni Sevmiyorlar" düşüncesini geliştirebilir. Anne babaların bu konuda dikkatli olmaları gerekmektedir.

Genellikle kardeşler arasında yaş farkı az olursa kıskançlık belirtileri daha fazla görülür. Bazı çocuklar kardeşi doğduktan sonra tam bir iyilik politikası uygular. Kardeşini çok sever görünür anneye her konuda yardımcıdır. Bu çocuğun kıskançlık duygularını bastırması anlamına gelmektedir. Çünkü eğer bu kadar tahtı sarsılmışken bir de kötü davranırsa annesinin onu hiç sevmeyeceğini düşünür.

Yeni doğan kardeşini kıskanan çocuk anne ve babasının tutarlı davranışları ile olayı daha kolay kabullenebilir. Burada anne ve babaya çok iş düşmektedir. Özellikle yeni doğan bebeğe ağabey ya da ablanın yanında çok fazla ilgi göstermemeli, ona da sevildiği her fırsatta hissettirilmelidir. Ebeveynler kardeşleri paylaşarak büyütmelidir. Akşamları babalardan annelere yardımcı olmaları istenip, her iki çocukla da nitelikli zaman geçirmeye önem vermelidir.

Kardeşler büyüdükce aradaki rekabet kızışabilir. Genellikle küçük çocuklar karşılaştıkları sorunlarda ağlayıp bağırarak büyükleri haksız da olsalar zor durumda bırakabilirler. O zaman sorun anlaşılmadan sen ağabey ya da ablasın diyerek haksız yere büyüğe yüklenmek oldukça ciddi sorun yaratabilir. Ayrıca anne - baba yaşanan sorunlarda kardeşler arasında taraf tutmamalıdır. Çok ciddi sorunlar dışında iki kardeş kendi sorunlarını çözmek için yönlendirilebilir.

Özellikle ikiz çocuklarda bu rekabet, çevreden gördükleri benzerlik baskısı eklenir. Oysa ikisi de bambaşka bireylerdir. Böyle kabul edilip davranılmalıdır. Kısacası evde oluşturacağımız demokratik ve tutarlı davranışlarla kardeş kıskançlığını en aza indirmek mümkündür.

Evdeki rekabet ne kadar aza indirilir ve sevgi eşit paylaştırılırsa sorunlar da daha az yaşanır.

Sevgiyle Kalın..